เชยังไม่ตาย!

 ต่อเนื่องจาก [SS5]: ปาร์ตี้ชุดแฟนซี #2 :บุกงานแฟนซี ของแม่ข้าวฟ่างครับผม

เปลี่ยนเป็นMSเรียบร้อย

---------------------------------

   
    ผมวิ่งตามข้าวฟ่างเข้าไปในงานแต่ไม่ทัน เธอหายไปซะแล้วผมมองซ้ายมองขวาชุด
ของทุกคนก็ดูละลานตาไปหมดจนมองไม่ออกว่าใครเป็นใคร จะมองหายจากที่สูงรึก็ใช่ที่ ไม่รู้เหมือนกัน
ว่าที่ผมได้ยินนั้นหูฝาดหรือเปล่า แต่ถึงจะได้ยินผิดก็ช่าง...

    ผมอยากคุยกับเธอ

    จะมีวิธีไหนบ้างที่พอจะส่งเสียงให้ข้าวฟ่างได้ยินได้บ้างนะ   

    ..........

    "คนเจียมตัวก็ได้แต่เจียมใจ ทนทำใจได้แต่เฝ้ามองดูเธอ ฉันคงไม่มีสิทธิ์ จะคิดดังว่าฉันนั้นรักเธอ
ได้เต่เพ้อรักเธอข้างเดียว

    ฉันยินดีจะยอมเฝ้ารอ ขอสัญญาจะไม่วุ่นวาย แค่ให้รู้ว่าใจหมดใจมันรักเธอ

    ได้แต่เจียมตัวแบบนี้เพราะรักเธอ"

    เสียงเพลงจากบนเวทีจบลง รุ่นพี่คนหนึ่งเดินลงท่าทีเขินอาย แล้วครูที่เป็นพิธีกรในชุดหมีก็ขึ้นมาแทนพร้อมกับกล่องสี่เหลี่ยมทึบๆ

    "เอาล่ะ คนต่อไปจะเป็นใครเอ่ย"

    เข้าใจล่ะ ท่าทางพวกครูจะหากิจกรรมมาเพื่อทำให้บรรยากาศดีขึ้นสินะ... ในกล่องนั้นคงเป็นชื่อคนในงาน ดูจากพี่คนเพิ่งลงเหมือนไม่เต็มใจจะขึ้นสักเท่าไหร่แสดงว่างานนี้คงบังคับขึ้น

    เดี๋ยวสิ วิธีนี้...

    เมื่อคิดได้ผมก็รีบวิ่งไปที่เวที   

    "เฮ้ย เดี๋ยวสิน๊อต จะรีบไปไหน"

    ไอ้ว่านดึงผมไว้ก่อนถึงเวทีนิดเดียว แต่จะมาดึงอะไรตอนนี้เล่า จริงสิ ผมขึ้นไปเองไม่ได้นี่นา

    "ว่าน ช่วยผมหน่อย"

    ผมดึงหูว่านกระซิบให้ ว่านพยักหน้าหงึกๆ

    "ได้สิ"

    ว่านรีบวิ่งขึ้นไปบนเวที เข้าไปกระซิบบอกครูพิธีกรเพื่อนัดแนะ ดูท่าครูเขาจะตกลงและเริ่มล้วงชื่อขึ้นมา

    "เอาล่ะ คนต่อไปคือ สุริยา หรือ น๊อต ครับ ขึ้นมาเลย"

    ชื่อถูกประกาศขึ้นตามที่วางแผน ผมเดินขึ้นไปตามที่เขาเรียก ขามันสั่นพั่บๆไม่รู้ว่าที่ผมคิดนี่มันดีรึเปล่า
แต่ถ้าข้าวฟ่างอยู่ในงาน เธอต้องได้ยินเสียงผม

    "เอาเพลงอะไรดีเอ่ย"

    "สัญญา... ของบอยพีซเมกเกอร์ครับ"

    "หืม... เพลงนี้ให้ใครรึเปล่า?"

    "....." ผมหยุดคิด ทบทวนทุกสิ่งก่อนจะเอ่ยขึ้น "ให้ใครสักคน...ที่ผมรักที่สุด"

    เสียงผิวปากเสียงเฮดังขึ้น พร้อมกับเสียงดนตรี ไม่บอกก็รู้ว่าหน้าผมตอนนี้คงต้องแดงมากแน่ๆ

    "คนดี ที่ฉันได้ทำผิดพลั้งไป ฉันไม่ได้ตั้งใจ ที่จะทำเธอนั้นเสียน้ำตา อาจมีบางที ที่มันเคยแอบเผลอใจ ก็รู้ว่าทำพลาดไป แต่ไม่มีทางย้อนวันเวลา ความผิดครั้งนี้ที่ฉันได้ทำเอาไว้ได้โปรดอภัยฉันสักครั้ง ขอโอกาสให้ฉันได้ไหม อยากจะขอใช้เวลาแก้ตัว"

    "ไม่ว่ายังไงจะยังยืนยันให้เธอมั่นใจ ว่าต่อให้มีใครใครคนไหนเข้ามา ก็จะไม่มีวันใดที่ฉันทำให้เธอต้องผิดหวัง ขอให้สัญญาต่อจากนี้..."

    เสียงดนตรีดำเนินไปเรื่อยๆ ผมพูดไม่ค่อยเก่งพูดไปอาจจะทำให้เข้าใจผิด แต่อย่างไรก็ยังมีเสียงเพลงช่วยผมช่วยสื่อสิ่งที่อยู่ในใจนี้ออกไปแทน

    "ไม่มีวันใด ที่ฉันจะเปลี่ยนไปรักใคร ขอให้เธอมั่นใจ เธอคือคนที่หัวใจต้องการ หากขาดเธอไป ชีวิตก็คงไม่เหลือใคร เมื่อถามข้างในหัวใจ คำตอบเดียวในนั้นก็คือเธอ"

    "ความผิดครั้งนี้ที่ฉันได้ทำเอาไว้ได้โปรดอภัยฉันสักครั้ง ขอโอกาสให้ฉันได้ไหม อยากจะขอใช้เวลาแก้ตัวไม่ว่ายังไงจะยังยืนยันให้เธอมั่นใจ ว่าต่อให้มีใครใครคนไหนเข้ามา ก็จะไม่มีวันใดที่ฉันทำให้เธอต้องผิดหวัง ขอให้สัญญาต่อจากนี้"

    "ไม่ว่ายังไงจะยังยืนยันให้เธอมั่นใจ ว่าต่อให้มีใครใครคนไหนเข้ามา ก็จะไม่มีวันใดที่ฉันทำให้เธอต้องผิดหวัง ขอให้สัญญา ว่าจะยังยืนยันให้เธอมั่นใจ รึต่อให้มีใครใครคนไหนเข้ามา ก็จะไม่มีวันใดที่ฉันทำให้เธอต้องผิดหวัง ขอให้สัญญาต่อจากนี้..."

    ผมลงจากเวที ไม่สนใจเสียงรอบข้าง ถามว่าอายไหม ผมอาย ถึงจะฟังเพลงบ่อยแต่ใช่ว่าผมจะร้องเก่งตอนนี้สิ่งที่ควรทำผมก็ทำไปแล้ว ผลลัพล์ไว้ดูวันหน้าล่ะกัน ผมเดินออกจากงานไปที่จอดรถ

    กลับดีกว่า...

    ผมขึ้นคร่อมเตรียมสตาร์ท แต่สายตาก็เหลือบไปเห็นคนๆหนึ่งเดินออกมา...

    ข้าวฟ่าง...

    ผมขี่รถไปจอดตรงหน้าเธอ ไม่รู้จะพูดอะไร นอกจาก

    "กลับด้วยกันไหม"

    ข้าวฟ่างดูจะอึ้งเล็กน้อย รู้สึกหน้าจะแดงนิดๆนะ

    "ทำไมฉันต้องกลับกับนายด้วย"

    "ไม่รู้สิ" ผมเกาหัว "แค่รู้สึกว่าไม่เป็นเธอไม่ได้"

    ข้าวฟ่างหน้าแดงหนักและลังเลอยู่ครู่นึงก่อนจะนั่งลงที่เบาะหลัง ผมเริ่มขับออกไป

    "เพลงเพราะดีนี่ ของใครนะ"

    "........"

    "เอาเบอร์มาสิ แล้วจะโทรไปบอก"





-----------------------------
สรุป
-น๊อตวิ่งตามข้าวฟ่างมา แต่หาไม่เจอ
-นัดแนะกับว่าน เพื่อขอใช้เวที
-ร้องเพลงสัญญาของพีซเมกเกอร์ให้ใครสักคนฟัง
-ก่อนกลับเจอข้าวฟ่างพอดี เลยชวนกลับด้วยกัน

-----------------

 ให้ทายว่าคนที่ร้องเพลงคนเจียมตัวเป็นใคร และครูพิธีเป็นใคร

ฟิคนี้ปั่นเร็วที่สุดในชีวิต ชั่วโมงเดียวเสร็จ
ต้องคิดมุกเสี่ยว หาเหตุการณ์ งมหาเพลง โอ้พระเจ้า!

ครั้งหน้าถ้าไม่ใช่แท็ก คงเป็นไลฟ์สุริยนแล้วล่ะ